هدف و مقدمه: کسب وکارهای نوپا و نوآور امروزه از مهم ترین عوامل اشتغال زایی و خلق ثروت برای کشورها محسوب می شوند. برای توسعه کسب وکارهای نوپا و نوآور نیاز به وجود منظومه ای جامع و اثربخش متناسب با ماهیت و نیازهای آنها هست. روش شناسی: پژوهش حاضر با هدف ارایه مدل منظومه ای کسب وکارهای نوپا و نوآور با رویکرد کیفی فراترکیب انجام شده است. لذا، در این پژوهش به بررسی مقالات و گزارش های موسسات مشاوره معتبر پرداخته شده است. یافته ها: نتایج نشان داده که مدل منظومه ای کسب وکارهای نوپا و نوآور شامل ده عنصر کلیدی تیم بنیان گذار، سیاست گذاری و قانون گذاری، منابع مالی، بازار و رقبا، ایده ها، متغیرهای کلان، بسترهای مشهود و نامشهود، استقرار شرکت های بزرگ، فرهنگ کارآفرینانه و مدیریت استعدادها می شود. ابعاد و شاخص های مرتیط با هر یک از عناصر کلیدی در یافته های پژوهش ارایه شده است. بحث و نتیجه گیری: به منظور ایجاد یک منظومه کسب و کارهای نوپا و نوآور متغیرهای کلان و خرد باید درنظر گرفته شوند از جمله اینکه ثبات محیطی به ویژه ثبات اقتصادی و سیاسی، داشتن چشم انداز برای کسب وکارهای نوپا و نوآور در سطح حکمرانی، سیستم قضایی قدرتمند که توانایی نظارت بر فعالیت ها و جلوگیری از فساد را داشته باشد الزامی است. فراهم کردن بسترهای فیزیکی و غیرفیزیکی از جمله بستر فناوری و ارتباطات، حمل و نقل و زنجیره تامین، زیرساخت فیزیکی، زیرساخت اولیه، سرمایه اجتماعی و شبکه ها برای فعالیت منظومه ای ضروری بوده تا اجزا و بازیگران آن بتوانند به خوبی با یکدیگر تعامل داشته و فعالیت های یکپارچه خود را انجام دهند. وجود ایده های فراوان و دسترسی به ایده ها و به کارگیری آنان باید در منظومه تسهیل یابد و استقرار شرکت های پیشرو محلی و بین المللی و همچنین شرکت های با سهم بالای تحقیق و توسعه به این امر کمک می کند. حتی در تجاری سازی ایده، همین شرکت ها می توانند مشتریان کسب وکارهای نوپا شوند. ترویج فرهنگ کارآفرینی به ارتقای اعتماد به نفس و تحمل شکست، ریسک پذیری افراد کمک کرده و تشویق بنیانگذاران به ارایه داستان های راه اندازی کسب وکارها به ترویج خویش فرمایی منجر می شود. نگاه ویژه به کارآفرینان و ایجاد موقعیت اجتماعی مثبت، برگزاری رویدادها و کنفرانس های عمومی و تخصصی برای ترویج فرهنگ کارآفرینی بسیار موثر واقع خواهند شد. جذب و مدیریت استعدادها در این منظومه برای پرورش ایده و تجاری سازی از عناصر کلیدی است که باید به ابعاد مختلف آن از جمله استقرار دانشگاه های طراز اول و همکاری با دانشگاه های برتر بین المللی در انتقال دانشجو، جذب نیروی کار مهاجر و ایجاد تنوع فرهنگی، امکان جابجایی نیروی کار میان سازمان های مختلف خارجی و داخلی، ارایه آموزش های تخصصی کارافرینی در هدایت و پرورش افراد مختلف باید مورد توجه قرار گیرند. در سطح سیاست گذاری باید قوانین تسهیل گر و متناسب با نیازها و ماهیت کسب وکارهای نوپا و نوآور در زمینه قوانین کار، قوانین ورشکستگی، حمایت از مالکیت فکری و قوانین تسهیل کننده فعالیت کسب وکار و استمرار آن در بلند مدت در اولویت قرار گیرند. سیاست گذاران با ارایه مشوق ها و مقررات تسهیل گرانه و الزام آور بودن قراردادهای سرمایه گذاری به جذب سرمایه گذارهای مختلف در کسب وکارهای نوپا و نوآور موثر خواهند بود. یکی از نیازهای کلیدی کسب وکارهای نوپا و نوآور منابع مالی است که این منابع یا درونی هستند یا منابع بیرونی. منابع درونی همان منابع خود راه انداز یا منابعی است که خانواده و دوستان بنیان گذار تامین می کنند اما برای منابع بیرونی با ایجاد بسترهای لازم و امنیت سرمایه گذاری و همچنین ارایه مشوق ها و برنامه های مختلف انواع مختلفی از منابع مالی مانند سرمایه گذاری خطرپذیر، فرشتگان، تامین مالی جمعی، منابع بدهی مانند وام های خرد و ارزهای دیجیتال با کارکرد روش های نوین تامین مالی در این منظومه یافت می شوند. در منظومه کسب وکارهای نوپا و نوآور تشکیل تیم های با تجربه و پیشینه های متنوع بسیار حایز اهمیت است از جمله این که ویژگی هاسن، جنس، نژاد، تحصیلات و تجربه پیشین اعضا در موفقیت شکست راه اندازی کسب و کار در این تیم به موفقیت آنها کمک می کند، اگرچه افرادی با پیشینه های مختلف باید دارای مهارت های ارتباطی بالا برای حل تعارض های احتمالی در تیم با این میزان تنوع باشند.

زمینه و هدف: با رشد سریع و ظهور هزاران کسب وکار نوپا در سال های اخیر، به ویژه در حوزه فناوری اطلاعات، این کسب وکارها با چالش های متعددی در مسیر تثبیت، توسعه و رقابت پذیری روبه رو شده اند. در این میان، مربیگری کسب وکار به عنوان یکی از رویکردهای مؤثر در ارتقای ظرفیت های مدیریتی، تصمیم گیری و رشد پایدار، اهمیت فزاینده ای یافته است. این مطالعه با رویکرد پدیدارشناختی به واکاوی تجربه های زیسته خبرگان از  مربیگری کسب وکار در کسب وکارهای نوپا می پردازد. روش شناسی: این پژوهش با رویکرد کیفی و بر مبنای استراتژی پدیدارشناسی تفسیری (هرمنوتیکی) به منظور فهم عمیق تجربه زیسته مربیان و شاگردان در زمینه مربی گری کسب وکار در استارت آپ های حوزه فناوری اطلاعات انجام شده است. فلسفه پژوهش در پارادایم تفسیری و با رویکرد استقرایی شکل گرفته است. داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساخت یافته و از طریق نمونه گیری هدفمند قضاوتی از 20 مشارکت کننده گردآوری شده اند. تحلیل داده ها بر اساس روش شش مرحله ای پدیدارشناسی تفسیری ون منن انجام گرفته و افق زمانی پژوهش، مقطعی بوده است. یافته ها: تحلیل کیفی داده ها به شناسایی شش بُعد اصلی مؤثر بر اثربخشی مربیگری کسب وکار در استارت آپ های فناورانه منجر شد. این ابعاد شامل: ساختار و فرهنگ سازمانی، فرآیندها و ابزارهای مربیگری، توسعه و رشد فردی و سازمانی، راهبردها و چالش ها، روابط و ارتباطات، و محیط کار هستند. یافته ها نشان دادند که مربیگری موفق در استارت آپ ها مستلزم تلفیق دقیق رویکردهای روان شناختی، مدیریتی، و فرهنگی با نیازهای پویای این کسب وکارها است. این شش بُعد در قالب یک چارچوب مفهومی، مسیر طراحی و اجرای مؤثر برنامه های مربیگری در اکوسیستم نوآوری را روشن می سازند. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که مربیگری کسب وکار نقش مهمی در افزایش خودآگاهی، اعتماد به نفس، تصمیم گیری راهبردی و تسهیل یادگیری در میان بنیان گذاران کسب وکارهای نوپا دارد. همچنین، تجربه مربیگری به عنوان یک فرآیند تعاملی و تحول آفرین درک می شود که فراتر از انتقال دانش، به توانمندسازی ذهنی و توسعه فردی و سازمانی منجر می گردد. این نتایج می تواند راهگشای طراحی برنامه های اثربخش مربیگری برای حمایت هدفمند از اکوسیستم استارتاپی باشد.

رشد شرط لازم برای بقاء کسب وکارنوپا بوده و مقیاس پذیری[1] ابزاری به منظور تسهیل رشد و تضمین بقاء کسب وکارهای نوپا می باشد. مقیاس پذیری کسب وکار نوپا تحت تاثیر عوامل متعددی مانند تیم های کارآفرینانه است. با وجود نقش قابل توجه تیم های کارآفرینانه در رشد و مقیاس پذیری کسب وکارهای نوپا، در پژوهش های پیشین به این عامل توجه چندانی نشده است. بر این اساس پژوهش حاضر به بررسی تاثیر تیم های کارآفرینانه بر اساس متفیرهای تنوع و روند تیمی می پردازد. متغیرهای مرتبط با تنوع تیم، عوامل جمعیت شناختی را شامل می شود که عبارتند از سن، جنسیت و پیشینه عملکردی و متغیرهای روند تیمی، جامعیت شناختی در سطح تیم، تعهد تیم، سایز تیم و تمامیت تیم را در بر می گیرند. این پژوهش از منظر هدف کاربردی بوده و روش گردآوری داده ها توصیفی-همبستگی است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته می باشد که میان مدیران 90 کسب و کار نوپا واقع در استان تهران با روش نمونه گیری تصادفی از اردیبهشت لغایت تیر 1399 توزیع شد. داده های با استفاده از نرم افزارSmartPLS3 تجزیه و تحلیل گردید. آلفای کرونباخ برای تمامی سازه ها بالاتر از 7/0 و مقدار میانگین واریانس استخراج شده بالاتر از 5/0 بوده و روایی و پایایی سازه ها تایید شد. بر اساس یافته ها تیم کارآفرینانه با ابعاد پنجگانه بر مقیاس پذیری کسب وکار نوپا موثر است و نتایج نشان می دهد که ویژگی های جمعیت شناختی و جامعیت شناختی به ترتیب بالاترین و تمامیت تیم کمترین ضریب مسیر تاثیرگذاری را بر مقیاس پذیری کسب وکارنوپا دارند. [1] scalability

کسب وکارهای نوپا و نوآور از مهم ترین کسب وکارها برای اشتغال زایی و خلق ثروت برای کشورها محسوب می شوند. برای توسعه کسب و کارهای نوپا و نوآور نیاز به وجود سیستم منظومه ای و اثربخش متناسب با ماهیت و نیازهای جامعه، برنامه های توسعه ملی و طرح ریزی و ایجاد کسب وکارها است. پژوهش حاضر با هدف ارایه مدلی با رویکرد کیفی فرا ترکیب در چارچوب سوالات چندمنظوره تحقیق انجام شده است. باتوجه به استفاده از روش فراترکیب، در این پژوهش به بررسی مقالات و گزارش های موسسات مشاوره معتبر پرداخته شده است. نتایج نشان داده که مدل منظومه ای ایجاد کسب وکارهای نوپا و نوآور شامل ده عنصر کلیدی تیم کسب وکارهای نوپا و نوآور، سیاست گذاری و قانون گذاری، منابع مالی، بازار و رقبا، ایده ها، متغیرهای کلان، بسترهای مشهود و نامشهود، استقرار شرکت های بزرگ، فرهنگ کارآفرینانه و مدیریت استعدادها می شود. ابعاد و شاخص های مرتبط با هر یک از عناصر کلیدی در یافته های پژوهش ارایه شده است.

این تحقیق به بررسی کاربرد فناوری بلاکچین در ایجاد ارزش پایدار برای کسب وکارهای نوپا می پردازد، با تمرکز بر مزایا، چالش ها و پتانسیل برای نوآوری و همکاری در اکوسیستم کسب وکار. از طراحی تحقیق کیفی استفاده شده و با بنیان گذاران و مدیران ارشد کسب وکارهای نوپا که از فناوری بلاکچین در عملیات خود بهره می برند، مصاحبه های نیمه ساختارمند انجام شد. داده ها از طریق تحلیل موضوعی مورد بررسی قرار گرفتند تا مضامین اصلی و فرعی شناسایی شوند. چهار مضمون اصلی شناسایی شدند: (1) کاربردهای بلاکچین، که به امنیت داده ها، شفافیت، کاهش هزینه ها، و تسهیل در امور مالی اشاره دارد؛ (2) فرصت ها و چالش ها، شامل مقاومت در برابر تغییر، مسائل قانونی و مقرراتی، نیاز به سرمایه گذاری اولیه و دسترسی به منابع؛ (3) تأثیر بلاکچین بر نوآوری، که توسعه محصولات و خدمات جدید، بهبود فرآیندهای کسب وکار، و ایجاد بازارهای جدید را توصیف می کند؛ (4) مشارکت و همکاری در اکوسیستم، با تمرکز بر توسعه شبکه های تجاری، دسترسی به منابع و سرمایه، و ترویج استانداردها و پروتکل ها. فناوری بلاکچین فرصت های قابل توجهی برای کسب وکارهای نوپا فراهم می آورد تا به بهبود شفافیت، کارایی و امنیت کمک کرده و به ایجاد ارزش پایدار کمک کنند. با این حال، برای استفاده کامل از این مزایا، کسب وکارهای نوپا باید چالش های مربوط به پذیرش، قوانین و سرمایه گذاری اولیه را مدیریت کنند.

وضعیت و کیفیت تصمیم گیری اخلاقی کارآفرینان، یکی از مقوله ها و دل نگرانی های مهم در حوزة عمومی کشورمان محسوب می شود و در محافل علمی و پژوهشی کشور نیز به عنوان دغدغة پژوهشی ارزشمندی برای شناخت مطرح است. عوامل فردی، محیطی و ماهیت کسب وکار، بر التزام و پایبندی کارآفرینان به تصمیم گیری اخلاقی در کسب وکار تأثیر دارند، اما این دغدغه به فعالیت پژوهشی بیشتر در محیط کسب وکار نیاز دارد. از این رو، در این پژوهش تلاش شده است که عوامل محیطی مؤثر بر تصمیم گیری اخلاقی در کسب وکارهای نوپا شناسایی شوند. به این منظور، در قالب روش پیمایش و با ابزار پرسشنامة استاندارد، اطلاعات مربوط به تصمیم گیری مالکان و مدیران حدود 150 کسب وکار نوپا در بخش های حمل ونقل و تجهیزات و مواد آزمایشگاهی، جمع آوری و با استفاده از تکنیک های آماری شامل تحلیل واریانس فریدمن و مدل معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته ها نشان می دهد محیط فرهنگی-اجتماعی بیشترین تأثیر و محیط مذهبی– انسانی کمترین تأثیر را بر فعالیت کسب وکارهای نوپا دارند. همچنین، براساس نتایج، تصمیم گیری اخلاقی مبتنی بر استدلال فایده باوری در ترکیب با استدلال نسبی بودن اخلاق کسب وکار، بیشترین اولویت را در کسب وکارهای نوپا دارد.

جارت اجتماعی رویکرد جدید کسب وکاری در فضای برخط است که به واسطه نفوذ شبکه های اجتماعی شکل گرفته است، لذا برای پیاده سازی آن باید از ابزارهای مختلفی از جمله سرمایه اجتماعی به خوبی بهره گرفت. هدف اصلی این تحقیق ارایه الگوی پیاده سازی تجارت اجتماعی با توجه به نقش سرمایه اجتماعی در بین کسب و کارهای نوپا بوده است. پژوهش حاضر از نظر هدف توسعه ای-کاربردی و از لحاظ ماهیت از دسته پژوهش های کیفی است. جامعه آماری، خبرگان تجارت اجتماعی است. خبرگان با روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی شناسایی شدند که با توجه به کفایت داده ها، در مجموع با 20 خبره مصاحبه شد. روش تجزیه و تحلیل، نظریه داده بنیاد مبتنی بر رویکرد نظام مند بود. داده ها از طریق مصاحبه عمیق گردآوری شدند. نتایج، موید این است که تغییر فضای کسب وکاری به مثابه شرایط علی، پدیده محوری شامل پیاده سازی تجارت اجتماعی، شرایط زمینه ای شامل مقوله های فرهنگ کسب و کاری و خلاء های قانونی، شرایط مداخله گر شامل خلاء های رفتاری، سرمایه اجتماعی و شرایط منابع کسب وکاری، راهبردها نیز قابلیت اعتماد بازارهای برخط و توسعه زیرساخت های فنی شناسایی شده و در نهایت پیامدهای این پژوهش تقویت سهولت کسب و کارها و بهبود عملکرد فروش بوده است.

چالش اصلی راه اندازی و توسعه کسب وکارهای نوپای خطرپذیر، تأمین منابع مالی مناسب است. عرضه اولیه سکه (بهامهر یا توکن) به عنوان یکی از بدیع ترین شیوه های تأمین مالی کارآفرینانه، پاسخگو این نیاز حیاتی نوآفرینان است، اما موفقیت آن، همچون تأمین مالی جمعی وابسته به پذیرش آحاد مردم است. به دلیل مقاومتی که در اعتمادکردن به این نوآوری بنیادین وجود دارد، نه تنها موفقیت عرضه اولیه توکن، بلکه گسترش و مردمی سازی آن نیز در گرو مشروعیت و کسب اعتبار از مردم است. پژوهشگران متعددی به بررسی علل موفقیت عرضه اولیه بهامُهر پرداخته اند، اما پژوهش های محدودی با رویکرد قدرتمند نظریه مشروعیت در تامین مالی جمعی مبتنی بر رمزارز صورت گرفته که در واقع، به عنوان واسطی میان ارزش های جامعه و این فناوری مالی است. ازاین رو، هدف این پژوهش شناسایی و اولویت بندی منابع مشروعیت بخش شناختی است که منجر به موفقیت عرضه اولیه بهامهر کسب وکارهای مبتنی بر بلاک چین می شود. به عبارت دیگر، استارتاپ ها چگونه می توانند جهت موفقیت در تأمین سرمایه، مشروعیت کسب کنند. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی با رویکردی کیفی است و از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با 26 نفر از فعالان و متخصصان حوزه رمزارزها انجام شده است. تجزیه وتحلیل داده ها با شیوة تحلیل محتوا و مضامین و با رویکرد کدگذاری نظریه پردازی داده بنیاد انجام شد و 13 منبع مشروعیت شناختی شناسایی و اولویت بندی شد. یافته های این پژوهش نشان داد که «منتشرکردن اطلاعات زیاد توسط کسب وکار درباره خود» و «داشتن دانش کافی سرمایه گذار از عرضه اولیه سکه» مشروع سازترین منابع مشروعیت شناختی هستند. نتایج و پیشنهادات این پژوهش بینش عمیق و ارزشمندی برای پژوهشگران دانشگاهی، کارآفرینان، قانون گذاران و سرمایه گذاران ارز دیجیتال ایجاد می کند.